چکلیست انتخاب صندوق مناسب برای تازهواردها
۲۸ مرداد ۱۴۰۵
سایر مقالههای سطح پیشرفته
تفاوت قیمت لحظهای صندوق ETF با NAV آن چیست؟
واحدهای صندوقهای قابل معامله (ETF) برخلاف صندوقهای صدور و ابطالی، در طول ساعات بازار و بر اساس عرضه و تقاضای واقعی سرمایهگذاران روی تابلوی بورس قیمتگذاری میشوند؛ این یعنی قیمت لحظهای آنها میتواند در طول یک روز چندین بار تغییر کند. در همان زمان، ارزش خالص داراییهای صندوق (NAV) هم بهصورت لحظهای یا دورههای کوتاه محاسبه و منتشر میشود که به آن NAV لحظهای یا iNAV گفته میشود؛ این عدد نشان میدهد ارزش واقعی داراییهای زیرمجموعه صندوق در آن لحظه چقدر است. در شرایط عادی بازار، قیمت معاملاتی ETF و iNAV آن باید بههم بسیار نزدیک باشند؛ این نزدیکی معمولاً توسط فعالیت یک یا چند «بازارگردان» تضمین میشود که وظیفهاش خرید و فروش همزمان برای کاهش فاصله قیمت بازار از ارزش واقعی داراییهاست. با این حال، در روزهای پرنوسان یا کمحجم معاملاتی، ممکن است قیمت بازار برای مدت کوتاهی بالاتر (حباب مثبت) یا پایینتر (حباب منفی) از iNAV معامله شود؛ توجه به این فاصله، پیش از ثبت سفارش خرید یا فروش با حجم بالا، میتواند از معامله در قیمتی دور از ارزش واقعی جلوگیری کند.
همبستگی بین صندوقها و اهمیت آن در تنوعبخشی پرتفوی
همبستگی (Correlation) عددی بین منفی یک و مثبت یک است که نشان میدهد حرکت ارزش دو دارایی تا چه اندازه همجهت است. همبستگی نزدیک به مثبت یک یعنی دو دارایی معمولاً همزمان بالا یا پایین میروند؛ همبستگی نزدیک به منفی یک یعنی رفتار آنها معمولاً برعکس هم است. صندوقهای سهامی معمولاً همبستگی بالایی با یکدیگر و با روند کلی بازار بورس دارند؛ اگر پرتفوی سرمایهگذار فقط از چند صندوق سهامی مختلف تشکیل شده باشد، در واقع تنوع واقعی چندانی ندارد، چون همه آنها معمولاً همزمان تحت تأثیر یک عامل مشترک (روند کلی بازار سهام) قرار میگیرند. ترکیب داراییهایی با همبستگی پایینتر نسبت به هم، مثل کنار هم قرار دادن صندوق سهامی و صندوقی با پشتوانه طلا، معمولاً نوسان کلی پرتفوی را کاهش میدهد، چون افت یک دارایی میتواند با ثبات یا رشد دارایی دیگر تا حدی جبران شود.
نسبت شارپ چیست و چرا فقط به بازدهی بالا نباید توجه کرد؟
نسبت شارپ (Sharpe Ratio) معیاری است که بازدهی یک صندوق را نسبت به میزان ریسکی که برای کسب آن بازدهی متحمل شده، میسنجد. فرمول کلی آن، بازدهی مازاد صندوق (بازدهی صندوق منهای نرخ بازده بدون ریسک) تقسیم بر انحراف معیار بازدهی آن صندوق است. دو صندوق میتوانند بازدهی اسمی یکسانی داشته باشند، اما نوسان (ریسک) بسیار متفاوتی را برای رسیدن به آن بازدهی تجربه کرده باشند. صندوقی که با نوسان کمتر به همان بازدهی رسیده، نسبت شارپ بالاتری دارد و از این نظر «کارآمدتر» عمل کرده است. استفاده از نسبت شارپ در کنار بازدهی خام، به سرمایهگذار کمک میکند صندوقهایی را که بازدهی بالایشان صرفاً محصول ریسکپذیری بیشازحد بوده، از صندوقهایی که با مدیریت ریسک منطقی به بازدهی خوب رسیدهاند، تفکیک کند.