چرا نباید فقط دنبال «بیشترین بازدهی این هفته» رفت؟

وقتی فهرستی از صندوق‌ها را بر اساس بازدهی یک بازه بسیار کوتاه (مثلاً یک هفته یا حتی یک روز) مرتب می‌کنید، صندوق‌های بالای فهرست لزوماً بهترین گزینه بلندمدت نیستند؛ آن‌ها فقط در همان بازه کوتاه، بیشترین نوسان مثبت را داشته‌اند. این پدیده در روان‌شناسی مالی «تعصب به رویدادهای اخیر» نامیده می‌شود: ذهن انسان تمایل دارد اتفاقات نزدیک و تازه را پراهمیت‌تر از واقعیت آماری‌شان در نظر بگیرد و بازدهی چند روز اخیر یک صندوق را به‌اشتباه نشانه‌ای از روند آینده آن تلقی کند. صندوق‌هایی که نوسان بالایی دارند (مثل صندوق‌های سهامی) به‌طور طبیعی هفته‌های خیلی خوب و هفته‌های خیلی بد پشت سر هم دارند؛ دیدن فقط یک هفته خوب، بدون نگاه به روند چندماهه یا چندساله همان صندوق، تصویر ناقصی از رفتار واقعی آن می‌دهد. نگاه به بازه‌های زمانی طولانی‌تر و متعدد، مثلاً بازدهی ۹۰ روزه و یک‌ساله در کنار هم، و مقایسه آن با میانگین صندوق‌های هم‌گروه، تصویر پایدارتری از عملکرد یک صندوق نشان می‌دهد تا تکیه بر یک عدد لحظه‌ای و کوتاه‌مدت.