مبتدی۲ دقیقه مطالعه

چرا نباید فقط دنبال «بیشترین بازدهی این هفته» رفت؟

۲۳ مرداد ۱۴۰۵

وقتی فهرستی از صندوق‌ها را بر اساس بازدهی یک بازه بسیار کوتاه (مثلاً یک هفته یا حتی یک روز) مرتب می‌کنید، صندوق‌های بالای فهرست لزوماً بهترین گزینه بلندمدت نیستند؛ آن‌ها فقط در همان بازه کوتاه، بیشترین نوسان مثبت را داشته‌اند. این پدیده در روان‌شناسی مالی «تعصب به رویدادهای اخیر» نامیده می‌شود: ذهن انسان تمایل دارد اتفاقات نزدیک و تازه را پراهمیت‌تر از واقعیت آماری‌شان در نظر بگیرد و بازدهی چند روز اخیر یک صندوق را به‌اشتباه نشانه‌ای از روند آینده آن تلقی کند. صندوق‌هایی که نوسان بالایی دارند (مثل صندوق‌های سهامی) به‌طور طبیعی هفته‌های خیلی خوب و هفته‌های خیلی بد پشت سر هم دارند؛ دیدن فقط یک هفته خوب، بدون نگاه به روند چندماهه یا چندساله همان صندوق، تصویر ناقصی از رفتار واقعی آن می‌دهد. نگاه به بازه‌های زمانی طولانی‌تر و متعدد، مثلاً بازدهی ۹۰ روزه و یک‌ساله در کنار هم، و مقایسه آن با میانگین صندوق‌های هم‌گروه، تصویر پایدارتری از عملکرد یک صندوق نشان می‌دهد تا تکیه بر یک عدد لحظه‌ای و کوتاه‌مدت.
برای شرکت در کوییز این مقاله، پیگیری پیشرفت یادگیری و دنبال کردن صندوق‌ها، وارد حساب کاربری خود شو یا رایگان ثبت‌نام کن.

سایر مقاله‌های سطح مبتدی

مبتدی۲ دقیقه مطالعه

ریسک‌پذیری و افق زمانی چیست و چرا قبل از سرمایه‌گذاری باید بشناسیدش؟

ریسک‌پذیری یعنی میزان تحمل یک فرد در برابر نوسان و احتمال کاهش موقت ارزش سرمایه‌اش. دو نفر با یک مبلغ یکسان ممکن است واکنش کاملاً متفاوتی به یک افت ۱۰ درصدی نشان دهند، بسته به شرایط مالی، سن و روحیه شخصی‌شان. افق زمانی یعنی مدت زمانی که فرد قصد دارد پول را بدون نیاز فوری، سرمایه‌گذاری‌شده نگه دارد. کسی که ممکن است ظرف چند ماه به پول نیاز داشته باشد، افق زمانی «کوتاه» دارد؛ کسی که برای چند سال آینده به آن نیاز ندارد، افق زمانی «بلند» دارد. این دو مفهوم مهم‌اند چون صندوق‌هایی با نوسان بیشتر (مثل صندوق‌های سهامی) به‌طور طبیعی افت‌های موقتی دارند که معمولاً فقط با گذشت زمان کافی جبران می‌شود. کسی که افق زمانی کوتاه یا ریسک‌پذیری پایینی دارد، ممکن است دقیقاً در بدترین زمان، یعنی وسط یک افت موقت، مجبور به نقد کردن سرمایه‌اش شود. در پول‌یار، بخش «پرسش و پاسخ» یک فیلتر بر اساس ریسک‌پذیری و افق زمانی شما در اختیار می‌گذارد که صرفاً بر همین دو پاسخ، دسته‌بندی‌های کلی صندوق را نمایش می‌دهد؛ این ابزار جایگزین شناخت شخصی شما از وضعیت مالی‌تان نیست، فقط یک نقطه شروع برای فکر کردن به آن است.

مبتدی۲ دقیقه مطالعه

صندوق سرمایه‌گذاری اصلاً چیست و چطور کار می‌کند؟

صندوق سرمایه‌گذاری مشترک روشی است که در آن تعداد زیادی سرمایه‌گذار، پول خود را کنار هم می‌گذارند تا یک تیم مدیریت حرفه‌ای آن را در دارایی‌های مختلف مثل سهام، اوراق بدهی، سپرده بانکی یا طلا سرمایه‌گذاری کند. به جای اینکه هر فرد به‌تنهایی تصمیم بگیرد کدام سهم یا اوراق را بخرد، این کار به مدیران صندوق سپرده می‌شود. وقتی پول خود را وارد یک صندوق می‌کنید، به تعداد مشخصی «واحد» صندوق مالک می‌شوید؛ درست مثل اینکه یک کیک بزرگ را به تکه‌های مساوی تقسیم کرده باشند و شما چند تکه از آن را خریده باشید. ارزش هر واحد را NAV می‌گویند و هر روز کاری بر اساس ارزش کل دارایی‌های صندوق، تقسیم بر تعداد کل واحدهای منتشرشده، دوباره محاسبه می‌شود. سود یا زیان صندوق از تغییر ارزش همان دارایی‌های زیرمجموعه‌اش ایجاد می‌شود؛ اگر سهام یا اوراقی که صندوق نگه داشته گران‌تر شود، ارزش هر واحد صندوق هم بالا می‌رود و برعکس. این سود یا زیان به نسبت تعداد واحدهایی که هر سرمایه‌گذار دارد، بین همه تقسیم می‌شود. مزیت اصلی این روش، امکان تنوع‌بخشی و مدیریت حرفه‌ای با سرمایه کم است. خرید مستقیم ده‌ها سهم یا نوع مختلف اوراق معمولاً نیاز به سرمایه و دانش تخصصی زیادی دارد؛ خرید واحد یک صندوق این امکان را می‌دهد که با مبلغ کوچک‌تر، به‌طور غیرمستقیم در سبدی بزرگ و متنوع از دارایی‌ها سهیم شوید، هرچند این روش هم مثل هر سرمایه‌گذاری دیگری تضمین سود ندارد.

مبتدی۲ دقیقه مطالعه

تورم چیست و چرا پول راکد ارزشش کم می‌شود؟

تورم به افزایش عمومی و پیوسته سطح قیمت کالاها و خدمات در یک اقتصاد طی زمان گفته می‌شود. وقتی نرخ تورم مثبت است، یعنی برای خرید همان مقدار کالا و خدمات، هر سال باید پول بیشتری پرداخت کرد. به همین دلیل، پولی که بدون هیچ رشدی به‌صورت نقد نگه داشته شود، عددش روی اسکناس یا در حساب ثابت می‌ماند، اما مقدار کالا و خدماتی که می‌توان با آن خرید کم می‌شود؛ یعنی قدرت خرید واقعی همان مبلغ کاهش می‌یابد، حتی اگر عدد اسمی آن اصلاً تغییر نکرده باشد. نرخ تورم رسمی معمولاً بر اساس تغییر قیمت سبدی از کالاها و خدمات پرمصرف خانوار محاسبه می‌شود و توسط نهاد آماری رسمی کشور، به‌صورت دوره‌ای (ماهانه یا سالانه) گزارش می‌شود. این عدد یک میانگین کلی است و ممکن است با تجربه افزایش قیمت در سبد مصرفی هر خانوار به‌طور دقیق یکسان نباشد.